Start: Whananaki
End: Ngunguru
Afstand: 26 km (338 in totaal)
img_20161130_074056827_hdr
Direct na de camping steken we een hele lange voetbrug over. Dit is getijdewater en we zien zelfs een aantal roggen zwemmen (ik was helaas te laat voor een foto). De wandeling langs de kust is schitterend en ook makkelijk, maar mijn hele lijf is “op vakantie”. Ik loop dus op m’n gemakje en verwacht de anderen niet meer te zien vandaag.
img_20161130_094803693_hdrl
Na 12 km is er echter een dorpje (Matapouri), dus daar vind ik Erin, Matt en Mary aan de fish ‘n chips en ik bestel zelf ook een grote portie (zonder de fish). We komen daar ook Silvio en Fina tegen, die ook de TA lopen en onderweg af en wat werken. Silvio heeft een gitaar bij zich op de trail en speelt Silver Lining van First Aid Kit en de tekst “I won’t take the easy road” blijft de hele dag in mijn hoofd zingen.
De rest van de weg is eigenlijk wel makkelijk, maar uiteraard weer veel op en neer (het is immers Nieuw Zeeland) en m’n benen zijn nog steeds op vakantie. Onderweg zie ik een reusachtige kauri en ook een heel groot wild varken (die gelukkig weg rent).
img_20161130_143921854
Het laatste stukje over de weg loop ik samen met Brent en Claire, een stel van rond de 50 uit Christchurch. Zij hebben net heel Canada doorgefietst en lopen nu grote stukken van de trail als fundraising voor het Ronald McDonald huis. We hebben het er net over dat de stukken tussen de natuur parken en om de moeilijke stukken vaak wel liften als een schoolbus stopt en vraagt of we mee willen (we lopen alle drie niet meer zo soepel). Aangezien we nog maar 1 km van Ngunguru zijn, besluit ik niet in te stappen en gewoon door te lopen. Ik word uitgebreid uitgezwaaid door Brent en Claire vanuit de bus en krijg een onbegrijpend en blik van de chauffeur.
In Ngunguru: ijs, chips, appels en paprika (het is gek waar je trek in krijgt als je een paar dagen geen winkel hebt gezien). Daarna brengt James ons naar de overkant van de rivier met zijn bootje, waar hij echt een geweldige campsite heeft opgezet met een keuken, vuurplaats en “de beste douche ooit” (buiten, in een houten huisje met een grote douchekop en super veel water).
Ik snap wel dat m’n benen niet zo happy waren vandaag: ik heb best wel een allergische reactie op sandflies en m’n benen zitten er vol mee. Ook ben ik weer het vel van m’n tenen kwijt en helaas ook een nagel van mijn kleine teen. Maar om het positief te bekijken (thanks Peter?), ik ben ondertussen al op 10% van de afstand dus het lijkt er op dat ik voldoende teennagels heb om het einde te halen..

2 thoughts on “Dag 19: mag ik voor 1 dag een mooi vlak nederlands bos?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *