Start: Lower mangatawhiri campground
End: Mercer
Afstand: 26 km + omweg (719 in totaal)
We beginnen met 250m omhoog, lekker opwarmertje.. zoals gewoonlijk snelt Matt vooruit en blijft Jeremy nog wat langer bij z’n tent om koffie te maken. Na die eerste stijging staat ons nog 7 km bos te wachten. Een lastig stuk volgens de trail notes op de website, waar het belangrijk is om goede skills te hebben. We zijn benieuwd.
Op dat moment komen we een groepje van 4 tegen (3 Amerikanen en een Duitse). Ze zijn niet ver hier vandaan door een ranger afgezet. De Amerikanen (1m, 2v) zijn van de “ultralight” categorie (cuben fiber spullen, weinig comfort, te herkennen aan kleine rugzak van Amerikaanse “achtertuin” fabrikant) en hebben allemaal al een lange afstandroute (Appelachian Trail, Pacific CrestTrail) in de VS gedaan. Ze maken dus een ervaren en “hardcore” indruk; ze hebben een andere route in gedachten en zonder nadenken besluiten we ze te volgen. Na een poosje (en 200m dalen) vinden we het toch wel een rare route, en het blijkt achteraf dat ze onderweg waren naar de weg om verder te liften.. Matt en ik (wij doen normaal gesproken de navigatie) balen er wel van. Het pad gaat door weides met nogal paniekerige koeien die niet heel blij worden van wandelaar; hoewel de andere groep hier wel doorheen is gelopen willen we de koeien niet nog verder overstuur maken, dus we maken ook nog eens een flinke omweg. Stom.. gelukkig loop ik extra snel als ik boos ben.
IMG_20161217_134829218received_10154692333384765
received_10154689099074765
Na het (dus veel langer dan geplande) stuk weg volgt nog een heel stuk over gras dijken langs een rivier. Mooi en weids, maar de harde ongelijke ondergrond doet wel zeer aan m’n voeten. Aan het einde nog een stukje in de berm van “state high way 1”, zeg maar op de vluchtstrook van de A2. Niet het meest inspirerend, maar wel een MacDonalds aan het einde. We kamperen (gratis!) in de tuin van de pub van Mercer, wat niet meer is dan 2 pubs en de McDonalds.
Matt daagt me uit voor een nieuwe tent-opzet competitie. Aangezien ik hem de vorige keer flink verslagen heb (mijn tent is onverslaanbaar), ben ik een beetje verbaasd. Het blijkt dat hij een sabotage plan in gedachten had, maar zelfs met mysterieus verdwijnende haringen (en dus een halverwege instortende tent) ben ik nog steeds sneller ?
De pub heeft goed bier, goede pizza’s en een paar geweldige locals: de verhalen van “sticky Ricky” en de flink aangeschoten eigenaresse zijn zeer vermakelijk en we liggen pas lang na “hikers midnight” (= 21.00/22.00) op bed.

One thought on “Dag 36: interessante groepsdynamica

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *