Start: Pahautea hut
End: Op de trail
Afstand: 25 km (872 totaal)
Als ze 3 tot 5 uur voorspellen voor 5 km afdalen dan weet je dat je een pittige afdaling te wachten staat… Steil, modderig, wortels en af en toe een schijnbaar random geplaatste vlonder. Om daarna vanaf de vlonder weer in diepe modder te stappen ?. Ik heb m’n diepste modder tot nu toe gevonden: tot boven m’n knieën, met 1 voet er in omdat het er stevig uitzag. Tweede voet er bij om m’n balans te bewaren en niet ook nog face first in die modder te belanden.
Bij de weg aangekomen vind ik een net zo bemodderde Matt en Jeremy, en een stroompje waar we alle drie in gaan zitten om de modder weg te spoelen. Dit stroompje is ook onze drinkwater bron voor vandaag. Helaas smaakt het water naar geit.. gelukkig heb ik een goed filter, maar de smaak blijft.
Later op de dag zien we een uitnodiging aan de kant van de weg om drinkwater te tappen bij het woonhuis. Die uitnodiging nemen we maar al te graag aan. We krijgen er ook nog een stuk witte chocola/cranberry cake bij, een leuke verrassing!
Die middag worden we op een 4WD track ingehaald door 2 jongens op cross motoren. Ze racen een veld in, waar er een vervolgens over de kop slaat en blijft liggen… De ander racet ervandoor (hulp halen?). Voor de zekerheid belt Matt de hulpdiensten. Nee, ze hebben nog geen melding gehad. Ademt het slachtoffer? Geen idee, we zijn 500m van hem verwijderd. Bloedt het slachtoffer? Geen idee, we zijn 500m van hem verwijderd… Is het slachtoffer aanspreekbaar? Geen idee… We wouden vooral checken of jullie al gebeld waren! De man aan de andere kant van de lijn lijkt deze afwijking van protocol niet aan te kunnen en uiteindelijk rennen Matt en ik naar het slachtoffer, Jeremy blijft bij de track om evt hulpdiensten de weg te wijzen.
Als we hem bereiken blijkt hij “alleen maar” zijn pols en arm gebroken te hebben. Een slecht begin van zijn zomervakantie… Op dat moment komt ook zijn vader aangereden met zijn pickup. Die lijkt dit al vaker gezien te hebben, laadt zoonlief voorin, ons achterop en snelt de helling weer op.
IMG_20161222_204216200
‘S Avonds kamperen we op het pad, naast een heuvel met een schitterend 360° uitzicht. Helaas wordt ik midden in de nacht wakker met mijn tent ingestort boven op me. 1 van de 4 haringen is weggespoeld door de stortregen.. ik krijg m’n tent gelukkig van binnenuit weer opgezet maar veel van m’n spullen zijn toch nat. Ik kom er later achter dat hierbij ook de camera van m’n telefoon beschadigd is. Vanaf nu dus alleen wazige foto’s of foto’s van de selfie camera.

2 thoughts on “Dag 41: modder tot boven de knieën en verrassingscake

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *