Start: Begin Takitimu Forest track
End: Aparimu hut
Afstand: 22 km (2794 totaal)
Ik ben weer als eerste klaar om te gaan lopen. In het normale leven ben ik niet zo’n ochtendmens, maar hier sta ik meestal te popelen om te beginnen, daarbij neem ik ook graag wat meer pauzes onderweg dus zo komt het meestal mooi uit.
Ik lift mee met een ouder Duits stel in een camper, ze zetten mij precies af op de plek waar ik gisteren was gebleven, maar niet voordat ze me alle details van mijn reis hebben gevraagd. Ook als is de etappe van vandaag voor mijn gevoel een bos etappe, het begint gewoon met 6 km over een landweggetje door schapenweides. Bij het begin van het bos staat een bord met de waarschuwing dat het toch echt wel weer 4 dagen is voor dat je aan de aan de andere kant in de bewoonde wereld uitkomt (we nemen dat met een korrel zout, we hadden namelijk een relaxte 3 dagen in gedachten).
Het is leuk weer in een bos te zijn, na de afgelopen 2 maanden grotendeels boven de boomgrens of in weidse vlakten doorgebracht te hebben. Je gevoel van richting in een bos is heel anders, we mogen weer af en toe over bomen klauteren, en de vogeltjes kwetteren er op los.
Ergens in de middag bedenken James en Erin een gemeen plannetje, ze hebben een niets vermoedende mij dan bijna ingehaald. Ik loop met muziek in mijn oren en heb het niet door. Ze sluipen van achter naderbij: James voorop, Erin erachter met een camera. Net achter mij roept James ineens keihard HEY! Het is grappig mij reactie op film te zien (ik heb die helaas niet) en James is blij dat hij mij niet te dicht genaderd is: voordat ik überhaupt sla ik namelijk mijn wandelstokken naar achter en ik schrik daarna nog het meest omdat ik James bijna geraakt had. Dit proberen ze niet nog een keer 😉
Erin en James net nadat ze me hebben laten schrikken. Ze houden nu wel afstand 😉
Bij de hut is het gezellig druk. Wij zessen en nog twee anderen. Het avondeten wordt dus een beetje en stoelendans (en ook de slaapplek is knus. Het regent echter flink dus iedereen kiest er wel voor om binnen te blijven slapen.
Al onze spullen op de tafel bij kaarslicht

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *